ببین، هر تابستون همین صحنه رو می‌بینم. توریست‌ها جلوی برج قرمز ایستادن و دقیقاً همون عکسی رو می‌گیرن که ۱۰ هزار نفر دیگه همون هفته گرفتن. اشتباه نکن، برج قرمز واقعاً قشنگه. ولی اگه می‌خوای محتوای اینستاگرامی داشته باشی که آدم‌ها دابل تپ بزنن و بگن "صبر کن، اینجا کجاست؟"، باید بدونی محلی‌ها واقعاً کجا میرن.

من امین هستم، سال‌هاست که توی آلانیا عکاسی حرفه‌ای می‌کنم و احتمالاً بیش از ۵۰ هزار عکس از این شهر گرفتم. می‌دونم کدوم نقاط چه ساعتی بهترین نور رو دارن، کجا با شلوغی دست و پنجه نرم می‌کنی و کدوم لوکیشن‌های "مخفی" واقعاً هنوز مخفی هستن.

پس گوشیت (یا دوربینت) رو بردار، کفش راحت بپوش و بذار آلانیایی رو نشونت بدم که توی اینستاگرام فوق‌العاده به نظر میاد، نه اون آلانیایی که از پنجره اتوبوس تور می‌بینی.

قانون طلایی: زمان‌بندی همه چیزه

قبل از اینکه بریم سراغ نقاط خاص، مهم‌ترین چیزی که می‌تونم بهت بگم اینه: همون لوکیشنی که ساعت ۲ ظهر بی‌روح به نظر میاد، ساعت ۷ عصر کاملاً جادویی میشه. نور مدیترانه‌ای آلانیا توی ساعت طلایی (تقریباً ۵:۳۰ تا ۷:۳۰ عصر تابستون، ۴ تا ۵:۳۰ عصر زمستون) بی‌نظیره.

طلوع آفتاب حتی بهتره اگه بتونی خودت رو از تخت بیرون بکشی. ساحل‌ها خالین، نور نرم‌تره و احساس می‌کنی کل شهر مال توئه.

۱. قلعه آلانیا، ولی نه جایی که فکر می‌کنی

نقطه توریستی: ورودی اصلی قلعه

همه میان اینجا، همون عکس رو می‌گیرن. خوبه. قشنگه. در عین حال خسته‌کننده‌ست.

نقطه محلی: دیوارهای شرقی در غروب

اون چیزی که واقعاً می‌خوای انجام بدی اینه: با ماشین (یا تاکسی) تا بالای قلعه برو، ولی به جای توقف در منطقه توریستی اصلی، به سمت شرق ادامه بده جایی که دیوارها دور لبه صخره می‌پیچن.

هفته پیش یه زوج آلمانی رو برای عکس‌های تعطیلات بردم اونجا. زنه وقتی منظره رو دید واقعاً گریه کرد. مدیترانه تا بی‌نهایت کشیده شده بود، دیوارهای قلعه این خط هدایت‌کننده عالی رو ایجاد کرده بودن و خورشید در حال غروب همه چیز رو طلایی کرده بود. پست اینستاگرامشون ۲ هزار لایک گرفت. این با نقاط توریستی هیچوقت اتفاق نمی‌افته.

نقطه مخفی: خرابه‌های روستای قدیمی داخل قلعه

داخل محوطه قلعه، خرابه‌های یه روستای بیزانسی قدیمی هست. درگاه‌های سنگی، دیوارهای فروریخته با منظره، آب‌انبارهای باستانی. انگار وارد یه قصه پریان شدی و ۹۰ درصد توریست‌ها از کنارش رد میشن.

ماه پیش اونجا برای یه مدل پورتفولیو عکاسی کردم. ترکیب معماری باستانی و مناظر مدیترانه‌ای تصاویری ایجاد کرد که انگار از یه فیلم فانتزی بیرون اومده بود. از همون پورتفولیو سه کمپین کار گرفت.

۲. نقطه دید شبه‌جزیره، بهترین راز پنهان آلانیا

این یکی از نقاط مورد علاقه‌مه و تقریباً هیچکس نمی‌شناستش. اگه از جاده کوهستانی بالای ساحل کلئوپاترا بری بالا، از زیر تله‌فریک آلانیا رد میشی. ادامه بده و یه مسیر هست که به سمت راست شبه‌جزیره آلانیا می‌پیچه.

چیزی که اونجا پیدا می‌کنی واقعاً جادوییه. این نقطه دید مرتفع بهت نمای پانورامیک کل خط ساحلی، مدیترانه کشیده شده تا بی‌نهایت و در غروب، آسمانی که با رنگ‌هایی که تقریباً غیرواقعی به نظر میرسن منفجر میشه رو میده.

اینجا موزیک ویدیو، جلسات پرتره و حتی بعضی محتواهای تجاری فیلمبرداری کردم. لوکیشن برای همه چیز جواب میده چون پس‌زمینه خیلی متنوعه، صخره‌های دراماتیک، دریای بی‌پایان و اون نور طلایی مدیترانه‌ای.

اینم یه جلسه هنگ‌درام که اونجا فیلمبرداری کردم تا حس فضا رو بهت بده:

۳. ساحل کلئوپاترا، به روش درست

آره آره، همه ساحل کلئوپاترا رو می‌شناسن. ولی بیشتر آدم‌ها اشتباه عکس می‌گیرن.

اشتباه توریستی: وسط ساحل شلوغ ظهر ایستادن

نور بد، آدم زیادی، مثل هر عکس تعطیلات دیگه‌ای که تا حالا گرفته شده به نظر میای.

روش محلی: انتهای غربی در ساعت طلایی

تا انتهای غربی ساحل کلئوپاترا راه برو، نزدیک جایی که ساحل به صخره‌ها می‌رسه. اینجاست که ساحل قوس می‌زنه و می‌تونی عکس‌هایی با قلعه در پس‌زمینه، آب فیروزه‌ای و آدم‌های خیلی کمتر بگیری.

هر زوجی رو برای عکس‌های تعطیلات میارم اینجا. آب به طرز دیوانه‌واری آبیه، شن واقعاً تمیزه و اگه زمان‌بندی رو درست انجام بدی (۷ عصر تابستون)، خورشید پشت کوه‌ها غروب می‌کنه و همه چیز به این صحنه طلایی رویایی تبدیل میشه.

نقطه بهتر: ساحل دملاتاش

دقیقاً کنار ساحل کلئوپاترا ولی خیلی خلوت‌تر. همون آب فوق‌العاده، ولی برج قرمز و بندرگاه رو در پس‌زمینه داری. تابستون گذشته اینجا یه خانواده از استانبول عکاسی کردم، بچه‌ها توی آب بازی می‌کردن، پدر و مادر غروب رو تماشا می‌کردن، برج قرمز در دوردست می‌درخشید. بزرگ چاپش کردن و توی اتاق نشیمنشون آویزون کردن.

۴. منطقه بندرگاه، بهشت اینستاگرام

نقطه واضح: برج قرمز

ببین، به هر حال از برج قرمز عکس می‌گیری. همه‌مون می‌گیریم. ولی اینجوری کن که مثل بقیه نشه:

از جلو که همه می‌ایستن عکس نگیر. برو سمت بندرگاه، قایق‌های رنگی رو شامل کن، از زاویه پایین بگیر که برج عظیم به نظر برسه. یا ساعت آبی بیا (۲۰-۳۰ دقیقه بعد از غروب) وقتی برج نورپردازی شده و آسمان آبی تیره‌ست. اون موقع‌ست که خاص به نظر میاد.

نقطه بهتر: قایق‌های رنگی توی بندرگاه

صادقانه، فکر می‌کنم قایق‌ها از برج قشنگ‌ترن. قایق‌های سنتی گولت ترکیه با این قرمزها، آبی‌ها و طلایی‌های غنی رنگ شدن. توی آب آروم بندرگاه منعکس میشن و با قلعه در پس‌زمینه؟ عالی.

ماه پیش اینجا یه عکاسی نامزدی انجام دادم. زوج روی یه قایق در غروب، قلعه پشتشون می‌درخشید، اون نور طلایی از آب منعکس می‌شد. عکس توی اینستاگرام ترکیه نیمه‌وایرال شد. مردم فکر کردن یه عکاس معروف گرفتن. نه، فقط لوکیشن و زمان‌بندی خوب.

نقطه مخفی: صخره‌های موج‌شکن

در لبه بندرگاه، یه موج‌شکن صخره‌ای هست که تقریباً هیچکس نمیره. یکم باید صعود کنی، ولی نمای ۳۶۰ درجه می‌گیری، یه طرف بندرگاه، طرف دیگه مدیترانه باز، بالا قلعه، شهر پهن شده.

وقتی نیاز دارم ذهنم رو خالی کنم میرم اونجا. آرومه، موج‌ها به صخره‌ها می‌خورن و اگه مراقب باشی، می‌تونی عکس‌هایی بگیری که روی صخره‌ها ایستادی و دریا پشتته که انگار توی یه جزیره دورافتاده‌ای. واقعاً ۵ دقیقه از مرکز توریستی فاصله داری، ولی حس طبیعت وحشی میده.

۵. جواهر پنهان: دره ساپادره

خب، این یکی حدود ۴۵ دقیقه از مرکز شهر آلانیا فاصله داره، ولی اعتماد کن، اگه محتوای اینستاگرامی می‌خوای که هیچکس دیگه‌ای نداره، اینجاست.

دره ساپادره یه دره طبیعی فوق‌العاده‌ست با مسیرهای پیاده‌روی چوبی روی رودخانه جاری، آبشارها، حوضچه‌های سبز زمردی و پوشش گیاهی سرسبز همه جا. انگار از یه جزیره گرمسیری بیرون اومده، ولی درست اینجاست، توی کوه‌های توروس.

پارسال یه مسافر تنها رو برای جلسه پرتره بردم اونجا. "عکس‌های ماجراجویی" برای اینستاگرامش می‌خواست. عکس‌هایی گرفتیم که توی آبشارها ایستاده بود، روی پل‌های سنگی قدیمی نشسته بود، توی مسیرهای چوبی قدم می‌زد با نور که از لابه‌لای درخت‌ها فیلتر می‌شد. بعد از پست کردن اون عکس‌ها نرخ تعاملش سه برابر شد.

۶. رودخانه دیم، فرار محلی‌ها

وقتی توی شهر ۳۵ درجه‌ست و باید فرار کنم، میرم رودخانه دیم. یه رودخانه کوهستانی فوق‌العاده حدود ۱۵ کیلومتری داخل‌تر، با رستوران‌هایی که روی سکوهای بالای آب سرد و زلال ساخته شدن.

حال و هوا کاملاً با آلانیای ساحلی فرق می‌کنه. سبزه، خنکه، آروم. رستوران‌ها این سکوهای تشکی کرایه میدن که پابرهنه روی رودخانه می‌شینی، ماهی قزل‌آلای تازه می‌خوری و بچه‌ها توی آب یخ می‌پرن.

برای اینستاگرام، عالیه برای اون پست‌های "تجربه محلی اصیل". سکوهای چوبی، رودخانه جاری، کوه‌ها در پس‌زمینه، چیدمان غذای تازه. زیباشناختیه، متفاوته و یه طرف ترکیه رو نشون میده که بیشتر توریست‌ها هیچوقت نمی‌بینن.

۷. کوچه‌های شهر قدیم، برای اون حس و حال ترکی

شهر قدیم آلانیا به اندازه جاهایی مثل استانبول یا شهر قدیم آنتالیا معروف نیست، ولی این کوچه‌های باریک جذاب با خانه‌های سنتی ترکی، گل کاغذی همه جا و تقریباً هیچ توریست داره.

بهار گذشته با دوربینم اونجا پرسه زدم و سه ساعت فقط جزئیات رو عکس گرفتم، درهای رنگی، رخت آویزون بین ساختمون‌ها، پیرمردهای تخته‌نرد باز، گربه‌هایی که زیر آفتاب خوابیدن. جاییه که آلانیا هنوز اصیل ترکی حس میشه.

برای اینستاگرام، این کوچه‌ها اون عکس‌های "گم شده در یه شهر خارجی" رو بهت میدن که بلاگرهای سفر عاشقشونن. دیوارهای رنگ پاستلی، گل‌های آویزون، کوچه‌های سنگفرش، کاملاً عکس‌محور.

۸. نقطه دید کارگاه کشتی‌سازی

یه نقطه روی جاده‌ای که به قلعه میره هست که می‌تونی کنار بکشی و کل کارگاه کشتی‌سازی باستانی پایین، بندرگاه و قلعه رو ببینی. تقریباً هیچکس اونجا نمی‌ایسته چون همه عجله دارن برسن به قلعه.

ولی در غروب؟ یکی از بهترین نقاط دید آلانیاست. کل شهر جلوت پهن شده، مدیترانه می‌درخشه، قایق‌ها توی بندرگاه و اون نور طلایی فوق‌العاده روی همه چیز.

اونجا با یه زوج روس که داشتن میرفتن قلعه ایستادم. اصلاً قصد عکس گرفتن نداشتن، ولی نور اونقدر عالی بود که ۲۰ دقیقه عکس گرفتیم. عکس‌هاشون با کل شهر پشتشون شد محبوب‌ترین تصاویر کل سفرشون.

۹. منطقه فانوس دریایی (آلانیا فنری)

در طرف مقابل شبه‌جزیره از قلعه، یه منطقه فانوس دریایی هست که توریست‌ها به ندرت میرن. آرومه، منظره دریای فوق‌العاده داره و این صخره‌های سیاه دراماتیک در مقابل آب فیروزه‌ای رو داره.

پارسال اونجا یه پیشنهاد ازدواج عکاسی کردم. یارو ازم خواست توی صخره‌ها قایم بشم و وانمود کنم یه توریست تصادفی‌ام. وقتی با مدیترانه بی‌پایان پشتشون و اون صخره‌های دراماتیک زانو زد، دختره از خود بی‌خود شد. عکس‌ها انگار روی جلد مجله بودن.

نکات اینستاگرام از کسی که واقعاً این کار رو حرفه‌ای انجام میده

خب، لوکیشن‌ها رو داری. حالا بذار یکم واقع‌بینانه در مورد اینکه این عکس‌ها واقعاً خوب بشن صحبت کنیم:

نکات سریع بیشتر

• جزئیات مهمن: فقط منظره‌های بزرگ نگیر. بافت سنگ‌های باستانی، کلوزآپ گل‌ها، دست‌هایی که چای ترکی گرفتن، پاهای برهنه توی شن رو بگیر. اینا داستان تعریف می‌کنن.
• پس‌زمینه رو چک کن: نمی‌تونم بگم چندتا عکس خوب با سطل آشغال، توریست‌های تصادفی یا ساخت و ساز خراب شدن. قبل از عکس گرفتن ۵ ثانیه به کادرت نگاه کن.
• از قاب‌های طبیعی استفاده کن: درگاه‌ها، طاق‌ها، شاخه‌های درخت، قاب پنجره. عمق اضافه می‌کنن و چشم رو به سمت سوژه‌ات می‌کشن.
• پشت سر هم بگیر: مخصوصاً برای عکس‌های اکشن یا وقتی باد هست. حداقل یه لحظه عالی می‌گیری.

نقاطی که شامل نکردم (ولی وجود دارن)

چندتا لوکیشن هست که عمداً اینجا لیست نکردم چون یا واقعاً خطرناکن، یا ملک خصوصی‌ان، یا دارن خیلی محبوب میشن و محلی‌ها دارن اذیت میشن.

اگه توی اینستاگرام نقاط باحالی دیدی که اینجا ذکر نشدن، از عقل سلیمت استفاده کن. اگه خطرناک به نظر میاد، اگه باید بدون اجازه وارد بشی، یا تابلوی "عکس ممنوع" هست، بهش احترام بذار.